Seaspiracy - Ali Tabrizi

Bijgewerkt op: 14 feb.

Hallo lieve lezers,


Aangezien het geschreven woord niet het enige is wat mij fascineert aan deze wereld, leek het mij een waardige toevoeging om documentaires toe te voegen aan het materiaal op deze website. Laten we beginnen,


Tijdens het kijken van deze documentaire gebeurt er een hele hoop met mij op persoonlijk vlak, ik ben geraakt, in de war, en volledig in shock van wat er zich voor mijn ogen afspeelt. Ik wist wel dat er problemen waren op het gebied van de voedselindustrie, maar had mij daar tot mijn eigen spijt nooit voldoende in verdiept om tot de bodem te kunnen komen. En was net als veel anderen, uitgegaan van de waarheid die ons voorgeschoteld wordt door de machthebbers die deze industrie domineren.


De documentaire begint met een nieuwsgierige jongeman genaamd Ali Tabrizi. Een Britse documentaire en filmmaker met een aangeboren voorliefde voor de oceaan en al het leven wat zich daarin bevind. Vanaf jonge leeftijd voelt hij zich hiertoe aangetrokken, en is dan ook van plan om zijn steentje bij te dragen aan het behoud en herstel van dit kwetsbare ecosysteem. De documentaire begint vrij relaxt, met de simpele vraag. Wat kunnen wij als mens doen om te zorgen dat de oceanen schoon blijven? En de zoektocht begint. Van het welbekende advies om plastic rietjes te verminderen, tot aan visnetten die de volledige bodem van de oceaan en al het leven daarin verslinden, tot aan de inhumane manier waarop de visserij te werk gaat. Het meeste komt aan bod. En het totaalplaatje is schrikbarend.


Quota's die genegeerd worden, milieu verdragen die geschonden worden, het rappe tempo waarin de voedselketen uitgedund word. De onnodige moorden op onschuldige dieren en uitbuiting van dieren door de kapitaal gedreven themaparken. Dierengeweld is overal om ons heen. En zou het überhaupt nodig zijn? En zo ja, zou dit niet op een andere manier gedaan kunnen worden dan dit? Waar de consument denkt een weloverwogen keuze te maken door te kiezen voor een internationaal erkend keurmerk, blijkt die bedrogen uit te komen. De instanties die verantwoordelijk zijn voor het handhaven van de maatstaven, blijken hier totaal geen controle op te voeren. En uiteindelijk is de enige conclusie die je kan trekken dat het voornaamste doel van deze tactiek is, de consument een goed gevoel te geven, en nog meer geld binnen te harken terwijl dit hele schouwspel zich afspeelt.


De documentaire maker gaat door waar anderen stoppen, en is vastberaden om het onderste uit het vat te halen. Wat zich uit in meer dan een handvol ongemakkelijke gesprekken met vertegenwoordigers van zogenaamde goede doelen, die uiteindelijk allemaal weer gefinancierd worden door de instanties die verantwoordelijk zijn voor het schaden van de oceaan. Een groot belangenconflict wordt zichtbaar, breed verspreid over de gehele vis industrie. En er worden zelfs vergelijkingen gedaan met een globaal maffiasyndicaat. Hoe vermakelijk ik het ook vind dat er iemand is die de ballen heeft om de mensen in deze organisaties met hun neus op de feiten te drukken. Kan ik het niet helpen om bezorgd te raken over de staat waarin de wereld verkeerd. De voorspellingen die gedaan worden zijn uiterst zorgwekkend, en concluderen dat de oceaan in dit tempo rond het jaar 2050 volledig leeggevist is.


Naast dat er problemen geconstateerd worden wordt er ook gekeken naar duurzame oplossingen. Een daarvan is kweekvis. Wat in het eerste opzicht ook een goede optie lijkt, maar helaas ook hier komt de kijker uiteindelijk bedrogen uit. Van ziektes die zich verspreiden onder de vissen door het gebrek aan leefruimte. Tot aan oversterfte, tot aan het feit dat de voeding die deze vissen toegediend krijgen bestaat uit andere vis. Waardoor er dus weer meer vis gevangen moet worden. En om de kroon te spannen, blijkt aan het einde van de documentaire ook nog eens een deel van de werkers op de boten onder dwangarbeid te werken. En komen zaken zoals mentale mishandeling, moord, en ernstige schendingen van mensenrechten aan bod.


Naast dat ik persoonlijk diep geraakt ben door dit verhaal, vind ik het een documentaire van onschatbaar kaliber, met durf, grootsheid, en moed is de maker erin geslaagd om dit verhaal zichtbaar te maken, en ik geloof dat dat een goede stap is in verandering. Wat niet zichtbaar is kan niet veranderd worden. En ik geloof dat wanneer wij allemaal ons beste beentje voor zetten dat de veerkracht van de natuur sterk genoeg is om zich te herstellen.


Met heel veel liefde,


Je bent een ware kunstenaar


Cody slingerland

8 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven